ÜYE GİRİŞİ ÜYE OLMAK İÇİN ALTTAKİ LİNK İ TIKLA

BANAZ

UŞAK İLİ BANAZ İLÇASİ
BANAZ İLÇE TANITIM
banaz
 uşak banaz
 banaz uşak

banaz resimler
banaz fotoğraflar
banaz manzaralar
banaz görüntüler
banaz  roma
banaz video
banaz spor
banaz yemekleri
banaz turizm
banaz konaklama
banaz otel
banaz pansiyon
banaz yurt
banaz eğitim
banaz okul
banaz lisesi
banaz haber 
banaz harita
banaz nüfus
banaz tarih
banaz coğrafya
banaz kültür
banaz hastahane
banaz devlet hastahanesi
banaz meb
banaz kaymakamlık
banaz belediye
banaz dağları
banaz konut
banaz emlak
banaz arsa
banaz kiralık
banaz satılık
banaz gezi
banaz tatil
banaz doğa
banaz derne
banaz ekonomi
banaz sanayi
banaz ticaret
banaz
Banaz, Uşak - Ankara karayolu üzerinde il merkezine 33 km mesafededir. 
Uşak Siyasi Haritası
BANAZ HARİTA
Milattan önce 3000-4000 tarihine kadar uzanan bir geçmişe sahip olan Banaz , İç Anadolu Bölgesi ile Ege Bölgesi sınırında Murat Dağı'nın eteğinde Uşak İline bağlı şirin bir ilçedir.

Uşak-Ankara karayolu üzerinde il merkezine 33 km mesafededir.Kuzeyde Kütahya'nın Gediz ve Altıntaş doğuda Afyon'un Sincanlı ve Sandıklı, Güneyde Sandıklı ve Sivaslı Batıda Merkez ve Gediz ilçeleri ile çevrilidir. Denizden yüksekliği 914 m olan ilçenin yüzölçümü 1063 km2'dir. 669 km2'lik alanla il genelinde en fazla orman Banaz ilçemizdedir.
BANAZ İLÇE TARİH

BANAZ’IN ADI :
Şimdiki Banaz Köyü’nün ve ilçe topraklarının sahibi, iki oğlu arasında mülkünü paylaştırırken küçük oğlu sürekli olarak, “Baba bana az” diye söylenirmiş. Banaz’ın olduğu bu topraklar küçük kardeşe verilmiş.Banaz adının da bu olaydan kaldığı söylenmektedir.

İLK ÇAĞLARDA BANAZ
Yontma Taş Devri :Banaz ve çevresinin Yontma ve Cilalı Taş devirlerindeki yerleşim yerleri hala daha açıklığa kavuşturulamamıştır. Bakır Devri’nde (M.Ö.5000- 3000) sadece iki yerleşim yeri tespit edilmiştir.Bunlar Banaz Han üstü ile Paşacık Köyü, Mekcikemli Tepe’dir.

Tunç Devri: M.Ö.3000 -2000 yılları arası İlk Tunç Devri’dir. Bu devirde yerleşim yeri olarak Banaz, Öksüz, Susuz, İmrez, Dolay köy, Ahurhisar, Nohutova, Çece, Yenice, Dümenler, Karadıç Dedesi, Oturak (Kabaklar Öreni), köylerindeki höyükleri karşımıza çıkarmaktadır.

Bu yerleşim yerlerindeki medeniyet oldukça ileriydi. Bu yörenin merkezi kesin olarak belli olmamasına rağmen Çivril Beycesultan Höyüğü’nün merkez olması
muhtemeldir. Etiler zamanında bu çevrede büyük şehirler kurulmuştur. Banaz, İmrez ve Kedi Yünü, höyükleri örnek sayılabilir. Etrafı surlarla çevrili şehirlerin

batısında boy ve kral sarayları bulunmaktadır. Şehirler bir yol ile birbirine bağlıydı. İzmir Banaz Manisa yolu Elmacık Höyüğü’ne oradan Kedi Yünü, Nohutova ve Banaz hövüklerinden Hamam Boğazı’ndan doğuya doğru giderdi. Nohutova’dan ayrılan diğer bir yol da Sandıklı’ya geçmektedir bu şekilde iyi bir ticaret yolu kurulmuştur.

Demir devri: Milattan önce 1200—334 tarihleri arası Anadolu, Trakya’dan inen kavimlerin akınına uğramıştır. Bunlar Firigler ve Muşkiler’dir. Anadolu’yu yıkıp yakan bu kavimler daha ziyade yerleşim yeri olarak yüksek yerleri seçtiler. Bakır ve Tunç medeniyetleri daha ziyade ovalarda kuruldu. Kurulan şehir ve köyler Banaz höyiiğünü oluşturmuştur. Daha sonraları Banaz Deresi arasına inmişlerdir. İleriki yüzyıllarda bugünkü istasyona kadar gelmişlerdir.

 Fakat şehir su baskınına uğradığından Roma Dönemi’nde İslam Mahallesi’ne geçtiler. Firiglerin M.Ö 700 yılında yaptıkları akın neticesinde Ahat Oturak (Kabaklar Öreni), Banaz, Koçaklar Öreni, Yeni Kılşar, Düzlüce’nin batı tarafı, Kaplangı, Öksüz, Folas yıkıldı. Yörenin idaresi Lidyalılar’ın idaresine geçti. Persler Devri’nde Ahat Köyü Anadolu’nun en büyük şehirlerinden birisiydi.

ANADOLU SELÇUKLU DÖNEMİ
Türklerin 1071 yılında Malazgirt Savaşı’nı kazanmasından sonra Anadolu Türkleşmeye başladı. Anadolu Selçuklu Devleti, 1176 tarihinde Banaz ve yöresini, bir daha el değiştirmemek üzere aldı. Yüzyıllık bir dönem içerisinde istilalara sahne olduğu için köyler, şehirler yakılıp yıkıldı. Hasan Köyü, Kızılhisar ve Oturak’ın kuzeyinde bulunan hisar kaleleri inşa edildi. Daha sonra Banaz ve civarının idaresi Germiyan Beyliği’ne geçti. 1302 — 1429 tarihleri arasında Germiyan Beyliği’nin bir kazasıydı.

 Germiyan Beyi Şah, kızı Devlet Hatun’u İkinci Murat’ın oğlu Yıldırım Beyazıt’a verdi. Süleyman Şah’ın kızına çeyiz olarak Kütahya ve civarının yanında Banaz’ın da verilip verilmediği bilinmemektedir.

OSMANLI DÖNEMİ
Banaz, Germiyan Beyliği’nin ortadan kaldırılmasıyla Osmanlı Devleti’nin idaresine geçti. Osmanlı Devleti döneminde Kütahya Sancağı’nın Uşak kazasına bağlı bir nahiye olan Banaz, 1912 yılında Kütahya valisi Gedik Ahmet Paşa tarafından köy statüsüne indirildi. Bucak merkezi İslamköye taşındı.

 Yunanlıların 15 Mayıs 1919 yılında İzmir’i işgal etmesinden sonra işgal, Anadolu ya doğru zamanla ilerledi. 25 Mart 1920 tarihinde Banaz, Yunan işgaline uğradı. Başkomutanlık Meydan Savaşı’ndan sonra Yunan kuvvetlerinin batıya doğru çekilmesiyle 31 Ağustos 1922 yılında Türk ordusu Banaz’a girdi. Böylece Banaz düşman işgalinden kurtuldu.

CUMHURİYET DÖNEMİ
Cumhuriyet’in ilanından sonra Uşak, Kütahya Vilayeti’nin bir kazası olarak kaldı. 1953 yılında Uşak’ın il olmasıyla Banaz nahiyesi kaza haline getirildi. 1954 yılında Gediz’e bağlı olan Comburt (Ayrancı ), Baltalı, Yukarı Karacahisar, Çece (Çamsu) Ovacık, Çiftciler ( Küçükler) köyleri Banaz’a bağlandı. Ayrıca 1971 yılında, Kara köse, Çiftlik Balcıdamı ve Dolayköy, (Yazı tepe) köyleri de Banaz’a bağlanarak İlçe merkezi 45 köy ve kasabasıyla bugünkü halini aldı.
Banaz ve çevresinde Roma ve Bizans Dönemi harabeleri

AKMONİA (AHATKÖY) :Banaz’a 8 kilometre uzaklıkta bulunan Ahat Köyü’nün güney tarafında üç tarafı dere ile çevrili yüksek ve çevreye hakim bir tepe üzerinde kurulmuş antik Akmonia Şehri bulunmaktadır. Burası meşhur Lidya Kral Yolu üzerindedir.
KREMON AGORA(SUSUZKÖY) :

 İlçe sınırları içerisinde kalan ve Banaz’ın güneybatısında yer alan Kremon Agora şehri, hem antik Akmonia’ya yakın olması, hem de meşhur Kral Yolu üzerinde olması yöniinden oldukça önemlidir.
HİEROXHARAX(OTURAK KOYU) :Hieroxharax, Loukhoratax şeklinde piskoposluk listelerinde “oraka” şeklinde değiştirilmiştir. Moxeanoilerin şehirlerinden birisi idi. Akmonia’dan kuzeye ve doğuya giden yol üzerinde olduğu sanılmaktadır.

DİOKLEA(AYVACIK KÖYÜ) : Banaz’a bağlı Ahat Köyü’nün güneydoğusundaki Ayvacık Köyü’ndedir. Burası Moxeanoilerin şehirlerinden birisi olup, Akmonia’dan Frigyadaki Pentepolis’e giden yol üzerindedir.
RUMBEYİ (YAZITEPE KÖYÜ) : Roma İmparatorluğu Dönemi’nden kalma bu yerlerde günümüze kadar kalıntılar kalmıştır. Bunların bir kısmı toprak altında olmasına rağmen bir kısmı toprak üzerindedir.

BANAZ İLÇE COĞRAFYA
Banaz Ege Bölgesini İç Anadolu’ya bağlayan İç Batı Anadolu eşiğinde önemli bir yol kavşağı üzerinde bulunmaktadır.
Matematik konumu: 38°12 dakika ve 39°50 dakika kuzey enlemleri ile 28°48 dakika ve 29°57 dakika doğu boylamları arasında bulunur.

Denizden Yüksekliği: 914 m.
Denize uzaklığı: 262 km.
Yüzölçümü:1.063 kilometre kare (Eşme’den sonra ikinci büyük yüz ölçüme sahip ilçe)
Banaz kuzeyde Kütahya’nın Altıntaş ve Gediz ilçeleri ,doğuda Afyon’un Sinanpaşa ilçesi, güneydoğu ve güneyde Sandıklı,güney batıda Sivaslı batıda ise Uşak ile çevrilidir.

İdari bakımdan bağlı olduğu Uşak’a uzaklığı 30 km.,Afyon il merkezine uzaklığı 80 km.dir.
Banaz ulaşım imkanları açısından çok elverişli bir konumdadır.Ege bölgesini İç Anadolu'ya bağlayan ulaşım yolları üzerindedir.Kral yolunun Banaz’dan geçmesi buranın eski çağlardan beri önemli bir ulaşım merkezi olduğunu kanıtlar.

Banaz’ın diğer ilçe ve önemli merkezlere uzaklığı şöyledir:
Banaz- Eşme : 92 km
Karahallı:90 km
Sivaslı :64 km
Ulubey :60 km
Banaz- İzmir : 240km
İstanbul: 470km
Ankara : 341km
Antalya: 270km

Yer şekilleri: Banaz yükseltisi 900-1000m.arasında değişen dalgalı düzlüklerden meydana gelmiştir.arazinin genel eğimi güneybatıya doğrudur.Kuzey ve doğuda dağlar,güneyde ise ovalar bulunur.İlçenin Kuzeyinde Murat dağı,güneyinde Bulkaz(Burgaz) dağı,doğusunda Ahır dağı bulunmaktadır.

Murat Dağı(2312m.): Kütahya’nın Gediz ilçesi ile Banaz arasında sınır oluşturmaktadır. Murat dağının 1200-1800m.ye varan bir çok tepe ve yaylaları ilçemiz sınırları içinde yer alır.

Bulkaz Dağı(1990m.):Güneyde Afyon –Sandıklı ve Sivaslı ilçeleri ile sınırımızı oluşturur.

Banaz çayı ve gerisinde Bulkaz dağı

Banaz Çayı: Murat Dağı’ndan doğarak kuzey-güney doğrultusunda akarak Denizli il sınırları içinde Büyük Menderes’le birleşir.Uzunluğu 165 km.dir.Fındık deresi,Gökkaya deresi,Gürlek deresi ve İrmez köyünden çıkan küçük su kollarının birleşmesi ile beslenir.Önemli kolları Kusura ve Yavru deresidir.

Banaz çayı
Banaz ovası:Banaz çayının getirdiği zengin alüvyonlarla oluşmuş verimli bir ovadır.

Banaz ovasından bir görünüş 
Ayrıca Nohutova ,Comburt gibi değişik yüksekliklerde,Murat Dağı eteklerinde verimli ovalar bulunur.Banaz ovası KB,GD doğrultusunda uzanır,65000 dönüm alanı kaplar.

Son yıllarda,verimli Banaz Ovası üzerinde kentleşme giderek artmaktadır.
Ayrıca,Murat Dağı eteklerinde,farklı yükseltilerde yaylalara rastlanmaktadır.

İlçede doğal göl bulunmamaktadır.Sulama amaçlı göletler yapılmıştır.Bunlar:
Kuşdemir göleti
Baltalı göleti
Kızılhisar göleti
Dümenler göleti
Yenice göleti
Kozviran göleti
Ahat göleti
Bahadır göleti
Kızılcasöğüt göleti
Küçükler Barajı
İklim ve bitki örtüsü:Banaz’ın iklimi karasal iklimin geçiş tipidir.Denizden uzak olması ve yükseltinin kıyı Egeden fazla olması karasal iklim görülmesine neden olur.Kışlar kıyıya göre daha sert ve uzun,yazlar ise daha serin ve kısa sürmektedir.
Akdeniz ve Karasal iklim arasında geçiş özelliği göstermesi bitki örtüsüne de yansımıştır.800-1000 m. arasında palamut meşesi,kızılçam,kızılcık,katran ardıcı ,saçlı meşe,karaçam gibi ağaç türleri bulunur.
Nüfus Özellikleri: 2000 Genel Nüfus sayımına göre İlçe merkezi nüfusu 19.949 olup, Toplam nüfusu 47.388’dir
Nüfusun yaş gruplarına göre dağılımı:
0-14 yaş %37
15-64yaş %68
65+ yaş %5
Cinsiyete göre dağılım:
Kadın nüfusu %52
Erkek nüfusu: %48
Okur-yazar oranı:
Banaz’da%99 (Türkiye genelinde okur- yazar oranı %92’dir.)
İlçede kırsal nüfus sürekli azalma göstermektedir.Bunun nedeni ise köyden ilçeye göçtür.
BANAZ İLÇE TARIM VE HAYVANCILIK
Tarım ve Hayvancılık:
Toplam yüzölçümünün (1063000 dekar)
%63’ü orman
%26’sı kuru tarım
%3’ü çayır-mera
%2,2’si tarıma elverişli olmayan alan
%0,1’i bağ arazilerinden oluşmaktadır.
Buradan da anlaşıldığı gibi arazinin %30’u ekilebilen verimli topraklardan oluşur.Değişik yağış tipleri eğim farkı değişik toprak tiplerinin oluşmasını sağlamıştır.Toprakların büyük bir bölümü kahverengi orman topraklarından oluşur.Banaz Çayı ve çevresinde alüvyonal topraklar bulunur.Yani tarıma elverişli verimli topraklar bulunur.Yetiştirilen ürünlere bakıldığında tahıllar birinci sırayı alır,nohut,mercimek,şeker pancarı,haşhaş diğer önemli ürünlerdir.
Sebzecilik ve meyvecilik de gelişme göstermektedir.Son yıllarda seracılığın artış göstermesi sebzeciliğe katkı sağlamıştır.
Elma,vişne,şeftali,kiraz.ceviz üretimi çok önemli bir paya sahiptir.
İlçede küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık merkez ilçeden sonra önemli bir paya sahiptir.Günümüzde modern yöntemlerle yapılan besi ve ahır hayvancılığı gelişme göstermektedir.


Yeraltı Kaynakları:
En önemli yer altı kaynağı ‘Cıva’dır.(Evrendede,Karacahisar,Çiçeklikaya,Baltalı,Comburt)
Linyit:Rezervi az ve kalitesizdir.(B.Oturak,Hallaçlar,Corum,Çiftlik)
Kaolen:
Hallaçlar köyü.
Bunların dışında manganez,mermer ve nikel de diğer yer altı kaynaklarıdır.
Hamamboğazı: Jeotermal alanında önemli bir potansiyel oluşturmaktadır.Mineral,bikarbonatlı ve sülfatlı suyu ağrılı,romatizmalı hastalıkların,böbrek cilt ve deri hastalıklarının tedavisinde kullanılır.80°sıcaklıktaki su 405m. derinlikten çıkarılır.


Gezilip Görülecek Yerler:
-Murat Dağı
-Evrendede mesire alanı
-Anıt Ağaç(Bahadır köyü Tepedelen mevkii)
-Hamamboğazı termal tesisleri ve mesire yeri
-Yalancıdere piknik alanı
-Akmonia(Ahat köyü)
BANAZ İLÇE KÖY VE BELDELERİ
Beldeler: Büyükoturak • Kızılcasöğüt
Ahat • Alaba • Ayrancı • Ayvacık • Bağkonak • Bahadır • Balcıdamı • Baltalı • Banaz • Burhaniye • Corum • Çamsu • Çiftlik • Çöğürlü • Derbent • Dümenler • Düzkışla • Düzlüce • Gedikler • Güllüçam • Gürlek • Hallaçlar • Hasanköy • Hatipler • Kaplangı • Karacahisar • Karaköse • Kavacık • Kayılı • Kızılcaören • Kızılhisar • Kuşdemir • Küçükler • Küçükoturak • Muratlı • Ovacık • Öksüz • Paşacık • Reşadiye • Susuz • Şaban • Ulupınar • Yazıtepe • Yenice • Yeşilyurt
Uşak İlçeleri: Merkez ilçe • Banaz • Eşme • Karahallı • Sivaslı • Ulubey

BANAZ İLÇE EKONOMİ
İlçe, ekonomik açıdan yurdumuzun gelişmeye müsait ender ilçelerinden birisidir. Öyleki; tarım ve hayvancılık yönünden hızlı ve bilinçli bir atılım gerçekleştirdiği gibi sanayileşme yönünden de umut verici atılımlar içerisindedir. 1960 yıllarında kurulan Malakoğullarıoğulları toprak sanayi ile 1980 yıllarında faaliyete geçen Akar Kardeşler kiremit ve tuğla fabrikası ilçenin bu konudaki boşluğunu doldururken, üretilen malları komşu il ve ilçelere de satmaktadırlar. Bunun yanında yurt dışında çalışan işçilerin iştirakleri ile kurulan mısırözü fabrikası (BANTAŞ) ilçeye ayrı bir ticari canlılık getirmiştir. Yine öncülüğünü yurt dışındaki işçilerin yaptığı Uşak seramik fabrikası Banaz’ın ayrı bir gurur vesilesidir. Her geçen gün kalitesini üretim kapasitesini yükselten bu fabrika, çok yakında dünya pazarlarında hak ettiği yeri alacaktır.
Bunların yanında ilçede un ve yem fabrikaları, şekerleme ve lokum imalathaneleri vardır ve ilçenin ekonomisine katkı sağlamaktadır. Banaz’ın köylerinde bulunan mermer işletmeleri de ilçe ekonomisine canlılık getirmektedir. Son yıllarda ilçede başarılı bir atılımla dünya pazarlarına açılan Semi- taş Ağaç İşletme Sanayi ilçenin en önemli işletmelerinden birisidir. İşletme yurt geneline ve yurt dışına (Emprenyeli doğrama, lambri,taban döşeme) gibi ahşap ürünler satmaktadır.
İlçenin ekonomisine önemli bir katkı da yurt dışında çalışan işçilerdir. Yurt dışında işçilerin fazla olması inşaat sektörünü ve şehirleşmeyi olumlu yönde etkilemiştir.
Banaz ekonomisinde ağırlık teşkil eden diğer bir konuda keresteciliktir. Zengin ormanlarla kaplı olan Murat Dağı ve Ahır Dağı’ndan elde edilen keresteler diğer il ve ilçelere işlenmiş olarak satılmaktadır. İlçenin en önemli gelir kaynaklarından olan tarım ürünleri ve başlıca şeker pancarı,haşhaş, ve ayçiçeği gibi endüstri ürünleri modern tarım araçları ile işlenir.
Banaz, meyvecilik yönünden oldukça ileri düzeydedir. Özellikle elma bahçeleri, vişne ve kiraz bahçeleri Banaz’ın sembolü halindedir. Bunun yanında Banaz’da eksikliği hissedilen meyve suyu fabrikasıdır.
Son zamanlarda ilçede kayakçılık yaygınlaşmaktadır bilinçli bir şekilde yetiştirilen kayak ağaçları ilçenin hem ekonomisine hem de görüntüsüne katkı sağlamaktadır.
İlçede tarım ve hayvancılık da önemli bir yer tutar. Banaz İlçesi, coğrafi konum itibarıyla tarıma elverişli bir yapıya sahiptir. İlçe halkı, geçiminin büyük bir kısmını topraktan sağlamaktadır.
Banaz ovasında bol miktarda şeker pancarı, haşhaş, ayçiçeği, buğday arpa, nohut, mercimek, ve bütün tahıl ürünleri yetişir.
İlçede, dağ köylerinde hayvancılık da yapılmaktadır küçük baş hayvan ve büyük baş hayvan yetiştiren köyler mevcuttur. Büyük baş hayvanların yetiştirilmesi tamamen Ziraat Müdürlüğü’nün kontrolünde bilinçli ve bilimsel yapılmaktadır.

BANAZ İLÇE ÖRF VE KÜLTÜR
GELENEK VE GÖRENEKLER
Mevlüt: Sünnet gibi önemli günlerde yemekli veya şerbetli okutulan, dua ve ilahilerin bir bütün halinde duaların edildiği etkinliklerdir.
Ad koyma: Yeni doğan çocuğa ad konmadan önce, namaz kılınır ve kucağa alınan çocuğun kulağına önce ezan okunur, sonra da üç kez konulacak ad söylenir.
Asker uğurlama: Asker uğurlanırken eş dost askere gidecek gencin eline para verir ve davul zurna eşliğinde gönderilir.
Adak: Dini bayramların arife geceleri ve kandillerde mahalle çocukları bir araya gelerek ellerine mum alırlar. Kapı kapı dolaşıp ev sahiplerinden para, çerez, lokum, vb. gibi şeyler isterler.
Eren: Konu komşunun cenaze evine yemek götürmesi.
Doğum: Yörede, hamile kadının yüzü açık renkte olursa ve kirpikleri dökülürse erkek çocuk olacağına, aşerme döneminde yüzü kızarırsa ve bol bol ekşi yerse kız çocuk olacağına inanılır. Aynı şekilde eğer kadın günden güne güzelleşiyorsa doğacak çocuğun erkek, eğer çirkinleşiyorsa kız olduğuna inanılır. Doğumun kolay olabilmesi için hamile kadına zeytinyağı içirilir. Doğumun ilk günlerinde, ‘oğul yaşı’ denilen loğusa ziyaretleri yapılır Bu ziyaretler hediyelerle birlikte çocuk yaşını dolduruncaya kadar devam eder. Doğan çocuğun göbeği kuruduktan sonra herhangi bir cami avlusuna veya okul bahçesi vb. yerlere gömülür. Doğumu yeni olmuş kadın evde yalnız bırakılmaz. Zira, al basacağına inanılır. Kadının bulunduğu oda çeşitli otlarla tütsülenerek her türlü kötülüklerin uzaklaştırılması sağlanır. Kırkı çıkmayan kadının dışarı çıkması hem kendi hem de çocuğun sağlığı açısından doğru bulunmaz.
Bebek doğduğunda, Banaz’da, kız tarafı çocuğa bebeğin beşiğini alır, bu süre içinde annenin kırkı doluncaya kadar önce kendi yakınları daha sonra da konu komşusu evlerini ziyarete giderek altın, elbise gibi hediyeler götürür. Çok geçmeden çocuğun adı bulunur, onun kulağına dua okunarak üç defa söylenir. Ev sahibi doğdu ya gelen misafirlere lokum, şeker, çerez gibi ikramlarda bulunur. Banaz yöresinde bir de çocuklara göbek adı koyma geleneği vardır. Bu gelenek günümüzde de devam etmektedir.
Yörede Giyim :Şehir merkezinde ve köylerde erkekler ceket pantolon giyerler. Kırsal kesimlerde ise erkeklerin kasket ve fötr giydikleri de göze çarpar. Kadınlarda ise bazı değişik giyim tarzları görünür. Bu giyimler de, Türk insanının 600 yıl öncesi giyim ve kuşamın hemen aynısı gibidir.
Hatta, Orta Asya Türk kadınının fistanlı, dizlik ve şalvarlı giyimini ilçenin hemen bütün köylerinde görmek mümkündür. Anadolu’nun değişik yörelerinde görülen süslü, püsküllü kadın başörtülerinin sargıları Banaz’da da rahatlıkla gözlemlenmektedir. İlçenin Karaköse, Çiftlik ve Balcıdamı köylerinde entari altında çok geniş desenli ipekten yapılmış şalvarlar, yöre kadınlarının tipik giyim tarzıdır. İlçenin bütün köylerinde kadınlar başlarına ipekli kumaştan yapılmış yazma örterler.

EVLENME GELENEKLERİ
Kız arama: Askerliğini bitirmiş olan oğlanların anneleri tanıdıklar yoluyla kız aramaya başlar. Kız bulduktan sonra ailesine haber gönderilir.
Yavuklu olmak: Oğlan evinden kız evine birkaç ihtiyar kadın görücülüğe gider, kız beğenilirse aynı eve birkaç gün sonra dünürlüğe gidilir. Erkeğin annesi kız evinin pis ya da temiz olduğunu anlamak için divanın altına beyaz bir ip atar. Ağzı kokuyor mu diye kızı öperler. İyi duyuyor mu diye kısık sesle bir şey sorarlar.
Kız isteme: Dünürcüler Allah’ın emri Peygamber’in kavli ile kızı isterler. Dünürcülere kız verilmek istenmez ise, oğlanın kahvesine tuz atılır. Ayakkabısına tuz veya su konur.
Nişan: Banaz ve çevresinde nişan yemekli veya yemeksiz yapılır. Yemekli nişanlar genellikle köylerde kız evinde yapılmaktadır. Yalnız yemek masrafları oğlan evi tarafından yapılır. Yemekten sonra nişan yüzükleri takılır. Davetliler kız ve oğlana para ve ziynet eşyası takarlar. Daha sonra tef çalarak türkü söyleyerek yörenin oyunları oynanır. İlçe merkezinde nişan olayı genellikle biraz daha farklıdır. Nişan bir salonda yapılır. Misafirlere şeker veya lokum ikram edilir. Takılar takılır, müzik eşliğinde dans edilir ve yöresel oyunlar oynanır.
Kına gecesi: Düğün hazırlıklarına başlayan taraflar akraba ve komşularını haberci aracılıyla kına gecesi ve düğüne davet eder. Bu arada oğlan evi resmi nikah hazırlıklarını tamamlamıştır. Kız evinde çalgılı olarak yapılan kına gecesinde türküler söylenir. Gelin kızın ellerine ve ayaklarına kınalar yakılır.
Düğün: Düğünler köyde 3 gün boyunca sürer. Davul ile zurna çalınır. Daha sonra cuma günü akşam üstü başlar. İlk güne “illerden gelim” denir. İkinci günü, kızın çeyizi giyim eşyaları kapalı bir mekanda iplere asılı olarak kız evinde sergilenir. Çeyizlerin sergilendiği günün akşamına “kına gecesi” denir. Bu gecede kadınlar kız evinde eğlenirler. Geç saatlerde kına yakılır.
Erkekler, oğlan evinde Yemeği yedikten sonra davul zurna ile kız evinin önüne gelerek orada yörenin mahalli oyunlarını oynayarak eğlenirler. Pazar günü gelin alma günüdür. 0 gün ikindi vakti dolayında damat ve sağdıcı camide dua ederler. Damada yeni çamaşırları, elbiseleri giydirilir. Özelikle köy gençleri tek sıra halinde dizilirler. Önde bayraklarla beraber gelin evine büyük bir coşkuyla varılır. Gelin alındıktan sonra mezarlık veya köyün kutsal bilinen belirli bir yeri dolaştırılır. Gelin oğlan evine getirilir. Seymenler burada davul zurna eşliğinde oyunlar oynarlar, para atarlar. En son damat ve sağdıç oynadıktan sonra düğün töreni resmen tamamlanmış olur. Pazartesi gününe “duvak” günü denir. Bu gün sadece kadınlar toplanıp oynarlar.
Şehir merkezinde salonda yapılan düğünlere halk arasında “balo” adı verilir. Bu tip düğünlerde mevsimin özelliğine göre lokum, şeker, pasta veya dondurma ikram edilir.
Yan Günü: Evliliğin birinci günüdür. Gelin kız, bir hafta boyunca hiç bir iş yapmaz. Bu arada bir tören daha yapılır. Gelinle damat her gün akraba ve komşuları tarafından yemeğe davet edilir.
Ardı sıra: Evliliğin ikinci haftası ile birlikte, oğlan evinin yemekli davetleri başlar. Buna “ardı sıra” denir. Bu davet sırasında misafirlere, Uşak tarhanası, erişte, erkeç (et yemeği), bamya, çelpli (çelpleme), çömlek eti gibi yemekler ikram edilir.

İNANÇLAR
İlçe ve çevresinde inançlar göreneklerin önemli bir halkasını oluşturur. Eskiden daha canlı tutulan inançlar, kültürün gelişmesi ve başkalaşmasıyla eski önemini kaybetmiş, bazıları da zamanla unutulmuştur. İnançların birçoğu yalnız Banaz’a özgü olmayan ancak bütün Anadolu’da geçerli olan davranış biçimidir. Örneğin bir evden yola çıkılınca bunun ardından hemen ev süpürülmez, aksi takdirde gidenin geri dönmeyeceği zannedilir. Yine aynı evden biri yolculuğa çıkarsa arkasından su dökülür. Bu tür görenekler Anadolu’nun her tarafında görülen davranıştır. Bunun yanında salı ve cuma günleri çamaşır yıkanmaz, tırnak kesilmez, gün doğmadan su doldurulur ve kapı aralıklı bırakılırsa kısmetin artacağına inanılır.
Yine ilçede ve yöresinde etkisini giderek kaybeden bazı görenekler de şunlardır. Birinin elinden sabun almak uğursuzluk sayılır. Özellikle köylerde askere gidip gelmeyen gençlere kız vermezler. Erken evlenmek makbuldür. Akşam karanlığında komşudan ödünç soğan almak acı- ya delalettir.
İlçede ibadet: İlçede 13 tanesi merkezde olmak üzere 82 tane cami bulunmaktadır. Merkezde camiler, ortalama 266 kişiye hizmet verirken, kasabalarda 224 ve köylerde 201 kişiye ibadet olanağı sunmaktadır. Çiftlik ve Karaköse köylerinde bulunan 500 kişilik camiler ilçenin en büyük camileridir. İlçe merkezinde ise, en büyük cami 450 kişi ile Şehitler Camii’dir. İlçe camilerinin yüzde 92’sinde kadrolu din görevlisi bulunmaktadır.
Cenaze Töreni: Ölüm olayının hemen ardından ölen kişinin çenesi bağlanır ve gözleri yumulur. Daha sonra ölü soyularak ince bir örtü ile örtülür. Ölenin gözleri kapatılır ve dua okunur. Duadan sonra ölüye şişmemesi için karnının üstüne demirden yapılmış bir eşya konur ve elleri iki yanlarına uzatılır. Ölü yıkanıncaya kadar yanında Kuran okumak kutsaldır.
Ölü temiz bir kokuyla kokulandırılmış ve tütsülenmiş bir teneşir üzerine konulur. Sonra mahrem yerleri örtülür ve aptes aldırılır. Yıkanmasının ardından, ölü, oturtularak karnı hafifçe mest edilir. Bir havlu veya bezle kurulanarak ölü kefene sarılır.
Cenaze götürülürken tabutu 4 kişinin omuzlaması dini adettir. Tabutu ne kadar çok kişi taşırsa ölen kişiye o kadar çok sevap yazılacağına inanılır. Mezara varıldığında kabir yarım adam boyu veya göğse varacak derinlikte kazılır. Kıble yönüne lahit yapılarak ölü kıble yönünde içine konulur. Sonra kefenin düğümü çözülür. Kerpiçle lahdin üstü kapanır ve kamışlarla örtülür. Sonrada kabrin üzerine toprak atılarak deve hörgücü gibi tümsek yapılır.
Ölüm olayını hemen ardından üç gün boyunca ölü evine gidilir. Eren; ölü evine yemek götürmektir. Bu arada cenazenin ailesi de helva ve ekmek dağıtır. Yedi gün boyunca Yasin ve çeşitli dualar okunur. Ölünün kırkı çıkınca da 41. gün, bir ipe 41 düğüm atılıp bu onun mezarı başına gömülür. Ardından 52. gün mevlidi yapılır. Bu olay “burun düşmesi” diye nitelendirilir. Mevlitte çorba, bamya, pilav, et, keşkek gibi yemekler ya da pide ve ayran verilir.
Mezarlığa ziyarete gidilince Yasin suresi ve Kur’an-ı Kerim’den ayetler okunur. Ziyaretler genellikle dini bayramların arife günleri veya birinci günleri yapılır.
Mezar yapımında kullan ilan malzemeler sırasıyla, beton, mozaik, profil, köfeki, mermer çeşitlerinden gri ton garibişe, granit ve beyaz mermerdir.
Mezar süslemelerinde de selviden başka lale vb. çiçeklerle ay yıldız ile çeşitli rozetlerle kuşlar dikkat çeker. Bu süslemeler yapılırken renk olarak kırmızı, yeşil ve siyah tonları kullanılır. İsteğe göre mezarın ayak ucuna bir testi veya suluk konulmaktadır.

BANAZ İLÇE ULAŞIM
Banaz ilçesi Ege bölgesinin İçbatı Anadolu bölümünde yer almaktadır. İdari bakımdan Uşak iline bağlı olan ilçenin il merkezine uzaklığı 30 km.’dir. Afyon il merkezine uzaklığı 80 km’dir. Hocalar ilçesine uzaklığı 40 km.’dir. Banaz. 1 .063 km2 lik yüzölçürnü ile merkez ilçe ve Eşme’den sonra en geniş yüzölçürnüne sahip ilçedir. İlçe. 3 8-48 enlem ve 29-45 boylamları arasındadır. Denizden yüksekliği 914 m. olup, denize uzaklığı ise 262 km.’dir.
Banaz ilçesinin kuzeyinde Gediz ve Altıntaş, doğusunda Sinan Paşa (Sincanlı) güneydoğusunda ve güneyinde Sandıklı, güneybatısında Sivaslı, batısında ise Gediz ve Uşak merkez ilçeleri yer almaktadır.

Kamus-ül Alim adlı eserde Banaz’ın konumu ve yerleşimiyle ilgili şu bilgiler yer almaktadır: Banaz Hüdvendigar Vilyetinde Kütahya Sancağı’nın Uşak kazası ve Uşak’ın 22 km. şarkında nahiye merkezi küçük bir kasaba olup, Büyük Menderese tabi hem namı (kendi adı) olan bir çayın kenarında vakidir. Banaz nahiyesi Uşak kazasının kısmı şarkisinde vaki olup 39 karyeden merkubdur. Müsha-i sathiyesi 1050 merbağ kilometre ve ahalisi 12.000 kişidir. Arazisi münbit ve mahsuldar olup hububatı ve bağ ve bahçeleri çoktur. Ekser tarafları dağlık olup. ormanları çok olduğundan başlıca ihracatı palamut ve keresteden ibarettir. Mahreci merkez nahiyeden 30 saat mesafede vaki Alaşehir mevkiidir. Derun nahiyede 39 cami, 38 mektep, 2 medrese, 17 dükkan Cafer Gazi namıyla bir ziyaretgah ve Hamamboğazı nam mahalde üstü açık kükürtlü bir ılıca vardır.

Banaz ulaşım imkanları bakımından elverişli bir konuma sahiptir. Banaz, Ege Bölgesi ile Iç Anadolu Bölgesi arasında bir geçit oluşturan Iç Batı Anadolu eşiği üzerinde yer almaktadır. Bu nedenle gerek eski dönemlerde gerekse günümüzde ulaşım yollarının geçtiği önemli bir yerdir. Kral yolunun Banaz’dan da geçmesi bu bölgenin çok eski çağlardan beri önemli bir ulaşım merkezi olduğunu göstermektedir. Osmanlı döneminde yapılan demiryollarının bir uzantısı da buradan geçmekteydi. Bugünde demiryoluna paralel olarak Il. Dünya Savaşından sonra Amerika Birleşik Devletleri tarafından Batı Avrupa’ya ve bununla birlikte Türkiye’ye de “Marshal1 Yardımı” bünyesinde yardım yapılmıştır. Bunun sonucunda Türkiye’de 1950 yılından sonra motorlu kara taşıtlarının sayısında ve taşımacılığında büyük bir artış olmuştur. Bu gelişmeler sonucunda Türkiye’de karayolu yapımı hızlanarak devam etmiştir. 1 966 yılında Izmir- Ankara arasında yapılan E-23 karayolunun Banaz’dan da geçmesi bölgede ulaşıma ivme kazandırdığı gibi sanayi ve ticarete de büyük bir katkı sağlamıştır.